SCHEEPVAART FORUM

Ik weet niet of dit aanslaat, maar wij zijn en hebben allemaal wel eens iemand voor de gek gehouden, dat zal nu nog wel gebeuren, of iets raars meegemaakt noem maar op.
Daarom leek het mij leuk om juist dat op papier te zetten oa.

Net voor het vooranker gaan de scheepsjongen op zijn eerste reis het anker nat laten gooien,
dan houdt hij beter. (hoe lang duurt het voor hij er achter komt)

Of de uitdrukking,…... gooi maar in ruim zeven………en waar komt die uitdrukking vandaan.

Ik ben benieuwd wat er nog meer voor verhalen en gebeurtenissen loskomen.

Groeten Henry

Tsja, waar komt een geintje vandaan, of hoe vaak wordt het toegepast.
Ik ken er wel een paar hoor !. Laten we maar eens beginnen met dat anker.

We kwamen van Grangemouth met staal voor Antwerpen. T.h.v Walsoorden liet ik de scheepsjongen zien hoe snel er roest vorming op de kettingen en ankers had plaats gevonden. En dat na een oversteek van de Noordzee !. Dat dit voor de Kruisschans wel eens voor problemen kon zorgen werd hem al snel duidelijk. Mogelijk moest daar het spijker er toch even onder gegooid worden !. In zulke "noodsituaties" konden we geen grappen als een weigerende kabelaring en spil gebruiken.
De knul vond het ook maar een linke situatie en vroeg zich af wat je hier nu tegen moest doen. Ik vertelde hem dat er drinkwater over gegooid moest worden en dat hij 2 emmers met drinkwater van achter moest halen. Ik zie de knul nog met 2 x 10 liter water de afstand van 91,40 m. zwoegend overbruggen...................
Nu je zelf een dag of drie ouder bent denk je nog wel eens aan die knul terug. Mischien heeft hij toen al het begin van een hernia opgelopen.
Maar ja, toen was het wel lachen. Voor iedereen, behalve een welliswaar.

m.v.g. Roy

[/quote]
1974 lag ik in Brakel net boven de pont voor anker als schipper op het sleepschip Exotica 2443 ton 125x 12.00x 2.80
Mijn vrouw was net bevallen van ons eerste kindje en kwam in brakel weer aan boord, heb even aan de pontschipper gevraagd om naar het schip te varen, was handiger dan alles in de roeiboot.
Nauw dat was geen enkel probleem, daar kwam het spul aan in donker, de klep op het gangboord gelegd en wij konden zo met de kinderwagen en koffers op het schip stappen, ik heb toen een tientje fooi gegeven.
nogmaals bedankt, zullen ze dit nog (mogen)doen?
vraag mij af, is dit de zelfde pont??

foto van Brander geplaatst bij pontveren.

Groeten, Henry

Prachtig vehaal Roy, als ik mijn ogen dicht doe zie ik het helemaal voor me,
Kan hier niet genoeg van krijgen.

Als wij op een zonnige dag niets te doen hadden!! lokten wij de scheepsjongen wel eens uit, dan ging de schipper en ik een wedstrijdje werplijngooien doen, de scheepsjongen die van een afstand meekeek kwam dan langzaam aanscharrelen, wat zijn jullie aan het doen? wij doen wie het verst kan gooien! mag ik ook meedoen? jawel, om een wedje wie verliest haalt een kratje bier (uit een dorp 5 km verderop) oke, doen we.
Je snapt het al wij gooiden eerst niet zo ver en hij mocht als eerste werpen, jawel ver voorbij ons, hij begon al te grijnsen, ja en toen wij hè.
En daar ging die heen, het kratje hoefde hij later niet meer te betalen, maar is wel een paar uurtjes onderweg geweest.

Groeten Henry

ze blijven leuk.

iedereen ken de sluis gaarkeuken wel. tussen stroobos en zuidhorn. we hebben een matroos aan boord verteld dat we zo een gaarkeuken tegen kwamen. hij wist wel wat dat was ( in dienst meegemaakt denk ik). we hebben hem wijs gemaakt dat je hier dus o.a. soep kon krijgen. omdat het een koude winterdag was hadden we wel zin in erwtensoep. de jongen in kwestie leekt het wel wat en hij wilde ons wel trakteren. dus hij dapper met een pan onder zijn arm en 5 euro in zijn hand naar boven en kwam dus later, met pan over zijn hoofd (uit schaamte) en met 5 euro terug naar boord.
dus geen soep van de gaarkeuken maar soep uit eigen keuken, want hij had ons ten slotte soep beloofd;-)

zeker weten dat hij nog steeds hier van baalt, maar zijn soep was toch ook wel lekker

Laat ik mezelf maar eens te kijk zetten n.a.v. bovenstaande anker verhalen.
In 2006 heb ik met de MV SALINE een drieweekse reis gemaakt.
Kapitein Harrie Grijpstra, die toen we na zes dagen varen voor Castellon gingen ankeren me vroeg om het anker nat te gooien. Ondanks mijn argwanende vragen en desondanks de ontwijkende antwoorden heb ik Harrie maar een plezier gedaan.
Alleen
Hier had ik niet op gerekend;




groeten
Jan van der Pluijm

ik denk bietencampagne 1998 of1999.
Het is zaterdag en mijn zwager ligt met zijn beunschip achterin het zandgat van cuijck.
Wij zijn leeg opvarig richting born maar hadden wat tijd over dus besluiten we een avondje te buurten daar.
We schieten bij een werkendammer opzij die buitenop m,n zwager ligt en maken vast.
Ik zie die man zijn wenkbrauwen ophalen en loop naar hem toe en vraag aan hem of hij ook het bietensteiger kan aanwijzen.
Hij zegt:ik dacht al dat je verkeerd zat met die deklastschotten, in een zandgat . je bent hier helemaal verkeerd hoor ,er worden hier geen bieten geladen.
Ik zeg ow nou dan ga ik maar een bakkie doen bij m,n zwager en vertrek weer.
gr Kees

Geweldig Jan, en helemaal met die foto`s erbij, en.....heb je het anker nog kunnen raken, of moest je een nieuw emmertje halen?

Groeten, Henry

Deze had ik al bij communiceren staan,

Eens kwam de mobilofoon in de scheepsvaart, geweldige uitvinding maar te duur voor de meesten in het begin, dus dan er zelf maar eentje maken om interesant te doen.
Een stuk bezemsteel zwart schilderen, op de stuurhut plaatsen en een telefoonhoorn met snoer, als er een schip tegemoet kwam begon je te praten en stiekem kijken waneer de verekijker voor de dag kwam,
Maar als er wel een schip met mobilofoon aan kwam, zo snel mogelijk die stok van de stuurhut halen.

Groeten, Henry

Het zou hetzelfde pontje kunnen zijn Henry. In jouw tijd zat daar een zekere Haubrich op, die man was schipper op een grote Franse Motor geweest en is later pontbaas in Brakel geworden. Die schreef mij eens een brief en stuurde foto's toen ik in 1981 een artikeltje in de Schuttevaer over die schepen had geschreven,

gr. Harry

Ik voer eens op een hopperzuiger in Het Kanaal.
We hadden een nieuwe knul aan boord gekregen die nog een beetje bleu was. Hij kwam notabene uit Sliedrecht. Een geboren baggerboer zou je zeggen.
Nu was hem wijs gemaakt dat bij Le Havre altijd een postbootje naar buiten kwam. ( Dit was een lokale variant, en terplaatse verzonnen, op het beroemde postbootje van Quessant...........).
Het was hem ook medegedeeld dat die Fransen wel met hun tijd mee gingen en je middels radar op konden pikken om te bepalen of je ook post voor hen had. Fransen zijn slimme jongens, die varen niet voor Jan Joker uit..............
De knul moest dus met een radar reflector op z'n hoofd en uiteraard ook nog de Hollandse vlag aan een stok de kippeloop op een een zak gevuld met lege enveloppen mee dragend........... De reflector was heel ingenieus op een mandje uit een frituurpan gelast en dat droeg hij over z'n hoofd mee naar buiten, als ware het een moderne uitvoering van Davy Crocket.........
Vermoedelijk was de reflextor te klein, of die Fransen waren weer eens in staking, maar al wat kwam geen Postbootje.
Wel lachen natuurlijk. Behalve een welliswaar !!!.

m.v.g. Roy

even geleden een mooi verhaal gehoord van een collega bij ons in de rederij:

hebben ze een mannetje wijs gemaakt dat er op een tanker "tankratten" rond lopen en dat deze best wel irritant zijn. deze zijn te vangen met een stukkie kaas.
hij niks te beroerd om zo`n beestje te vangen. hij moest een stukkie kaas pakken en deze vast binden met een touwtje achter de lospompen, want deze beestjes komen natuurlijk alleen in de moeilijkste hoekjes. touwtje goed vastbinden, anders gaat de rat er vandoor met het stukkie kaas. hij moest er bij gaan zitten( bovenop de pomp) met een ringsleutel 30/32 en als het beestje van het kaas gaat snoepen moest hij dit beestje een tik op zijn koppie geven. na drie uur zitten hebben ze hem maar weg gehaald daar in zijn opgevouwen positie, zag er toch wel knullig uit

Zomervakantie 1974 Mainz-Weisenau waar gebeurd, gelukkig met goede afloop

Lagen met een stelletje Emca en andere schepen geladen voor anker om te lossen,
De gastarbeiders waren op vakantie en wij deden de schepen tegen betaling zelf lossen.

Avonds om een uur of elf ging ik met een andere stuurman naar ons schip wat voor anker lag om een kan koffie te halen,
Toen wij met de roeiboot halverwege waren riep er iemand vanaf de wal dat wij even om moesten keren om hun op te halen, was een matroos en scheepsjongen van een Belgisch schip
die aan het stappen zijn geweest, daar wij al zover waren riepen wij terug dat wij over 5 min, weer terug kwamen en dat wij de roeiboot niet meer nodig hadden.
Die 5 min duurde 10 min omdat moeder de vrouw de koffie nog niet klaar had, wij terug naar de wal stond er alleen de scheepsjongen nog, onze vraag….waar is je maat?..... ja zulle, die was kwaad dat wij niet omdraaiden en is gaan zwemmen om de roeiboot op te halen en nu zie ik hem niet meer, en inderdaad al zijn kleren lagen netjes opgevouwen op de grond met als laatste zijn onderbroek er boven op, wij als de mieter terug naar schip om alarm te slaan, terwijl wij naar achter renden hoorden wij hulpgeroep, en ja hoor….daar hing hij uitgeput aan een roeiboot van een van de schepen, nadat wij hem op het schip getrokken hebben stond dat kleine mannetje met zijn buikje spiernaakt op het luiken hoofd, waarop een andere stuurman wel wat warms zou halen……en ja hoor daar kwam hij weer aan maar nam ook alle vrouwen en de rest mee, en jawel ook een colbertje om hem warm te maken, en daar stond hij met het dichtgeknoopte zwarte colbertje op de luiken met zijn witte billen en zijn piemeltje er onder uit zijn verhaal te vertellen met de rest eromheen, dit had verkeerd af kunnen lopen, maar wij lagen blauw van het lachen.

Groeten, Henry

Toevallig op het net tegengekomen, ik wist zo ook niet snel waar te plaatsen, ik herken mij er wel in, en voor de grappenmakers onder ons, niet uiterlijk.



Tja.... dat komt er van als je je aangemeld hebt bij het kustvaartforum.

Groeten, Henry

Tsja, moet je het een geintje noemen of ben je dood ordinair belazerd !?.
Het begon afgelopen vrijdagmiddag; "Roy wil je morgenochtend even met me mee. Ik moet naar Den Oever om een casco van een zeilcharterschip op te halen. De eigenaar zei dat hij een sleepboot had, maar dat die niet verder dan Wieringen wilde slepen. Dus moet ik 'm in Den Oever oppikken". "Da's goed hoor ik ga wel mee". Goed geregeld dus. Om 10.00 weg uit Den Helder en met inkomend tij naar Den Oever. Daar zouden we het casco oppikken en weer met vallend water terug naar Den Helder. Uit-en-thuis zo'n 4 a 5 uurtjes. Piece of cake, zou je denken.
Toen wij met het kottertje van 250 pk. in Den Oever aankwamen, begon de mobiele telefoon te rammelen. De eigenaar van het casco was helemaal in paniek. Ze zaten buiten de vaargeul t.h.v. Oude Zeug vast en konden de sleep niet houden. Het was dus geen sleepboot, maar hij sleepte het casco met z'n andere charterschip !. Het werd hem fijntjes uitgelegd dat we volgens afspraak z'n casco in Den Oever over zouden nemen. Maar goed de man was helemaal in paniek en er bleek geen houden aan te zijn. We hebben de havenmeester ingelicht alsmede de sluiswachter van de Stevinsluis. Die zouden toch wel contacten met sleepbooteigenaren hebben ?. Welnu, die zijn er niet meer. Alle bergingen op het IJsselmeer worden zo'n beetje door de K.N.R.M. uitgevoerd, behalve als een schip gezonken zit. Dat krijg je er nu van; niet als main target het redden van mensen hebben maar schepen vlotslepen c.q. bergen. Maar goed, dat heb ik wel eens vaker uitgelegd.
We hebben de man getracht gerust te stellen door hem mee te delen dat we eerst een lekker vissie gingen kopen.....................
Gelukkig was de batterij van man's mobieltje snel uitgeput. Hierna werden we door diverse ongeruste echtgenotes opgebeld die bang waren hun dierbaren aan het grillige IJsselmeer te verliezen.
Kort en goed, na een lekker vissie zijn wij doorgeschut en op pad naar het probleemgeval. We hadden kaarten aan boord tot Dover aan toe, maar niente kaart van het IJsselmeer !. We gingen er van uit dat als we groen aan s.b. hielden en rood aan b.b. moest het allemaal wel goed komen. Inmiddels kregen we V.H.F. contact met de paniekzaaier. Het was vreselijk wat ze allemaal meemaakten. De sleep was niet in de vaargeul te houden en ze dreigden zelf ook omhoog te lopen. Nu bleek dus het slepende schip helemaal niet vast te zitten !. Gelukkig maar, dat scheelde weer een hoop werk. Ook zo leuk; niet dwars van Oudezeug maar halverwege Medemblik.................
Bij het theater aangekomen bleek wat er werkelijk aan de hand was.
De zeilcharter had over de kop vast gemaakt aan de kop van het casco. Dus 2 boegsprieten die elkaar als ware het zwaardvechters continue bedreigden. Het casco lag ook flink te kojangen. Dat doet een schip dat vast zit meestal niet.............. Stoer meldde de charterschipper dat hij het casco met 2 knopen vaart in westelijke richting aan het slepen was. Zo, zo, da's nog eens wat !. Wij maakten, terwijl we de dieptemeter haarscherp in de peiling hielden, een rondje om het hele tentencomplex. Water zat. Hoe zo vast gelopen !?.
Er stond een mannetje op het casco, maar weinig werplijn. Met alle kracht die ik op kon brengen heb ik een tros op het casco kunnen gooien. Wel moest de goede man even uitgelegd worden dat hij hem als de gesmeerde blijksem vast moest zetten. Kan niet verrekken waar. Dat werd dus s.b. richting achterschip. Heb hem ook "vriendelijk" toegeroepen dat hij z'n baas los moest gooien. Met een windkracht 6 a 7 uit het z.w. liepen er aardig golven. Wij hadden weinig trek om op het charterschip te klappen. Dat hadden ze n.l. samen al gedaan. Ze waren uit de zuid-oost hoek van het IJsselmeer vertrokken en dachten zij-aan-zij wel even naar Den Oever te kachelen. Met zo'n wind dus !. Gevolg zware schade aan de railing van beide schepen, davits krom en wie weet wat nog meer.
Na een minuut of 5 gesleept te hebben hebben we geprobeerd duidelijk te maken dat we verder over de kont wilden slepen. Daarvoor slackten we af zodat het sleepeindje op de kont vast gezet kont worden. Dus toen ik "NU" brulde, werd de lijn maar over de muur gezet...........
Na de lijn binnen gehaald te hebben en de man "bemoedigend" toe geschreeuwd te hebben, kwamen we weer in de buurt om de lijn over te smijten, hetgeen ook weer gebeurde. De 2e maal werd raak gegrepen......
Door de kont vast op een brok staal gezet begonnen we aan de terugreis naar Den Oever. De eigenaar van de hele handel vond dat hij zijn "aandeel" in het geheel nu wel geleverd had en bood spontaan aan om maar weer terug naar huis te varen. Daar wij weinig fiducie hadden dat hij nog iets positiefs voor ons kon betekenen, hebben we hem een goede reis toegewenst.
We hebben nog nooit een zeilcharterschip zo snel rond zien gaan en achter de kim zien verdwijnen.............

Wordt vervolgd, ben het "getiep" even zat.

m.v.g. Roy

Goeiesavonds Roy!

Zo maak je nog eens wat mee! Pffff....
Maar als ik dat "word vervolfd" zo zie, komt er nog wel het e.e.a....
Ik vrees dat je geen begeleidende foto's hebt van het geheel?
Ik wacht het vervolg in ieder geval met smart af!

Groeten,

Ed

Het vervolg dan maar even.
Ik heb wel foto's gemaakt, maar die zitten nog in de camera. Ik schiet n.l. nog analoge plaatjes.
Voorts; uit zakelijke overwegingen van de eigenaar van het kottertje noem ik liever geen namen. Alhoewel ze eigenlijk wel verdient hebben.....

Goed, we waren op stap en vorderden met zo'n 5,3 knopen richting Den Oever. Het casco was wat opgeloefd naar b.b. maar volgde verder prima. Hij voer dan wel achteruit maar kreeg toch dezelfde bestemming........
Voor Den Oever aangekomen moesten we het heft toch opzij nemen om fatsoenlijk door de sluis en de draaibruggen te kunnen komen. Zelf afstoppen is geen probleem maar een casco, gebasseerd op een ex kotter met een lange kiel zet toch lekker door. Kortom; we liepen beide buiten de rooie boei omhoog. Door snel te reageren kwamen we weer vlot vrij. Onderwijl had ik er een 2e touw bijgepakt en was hem aan het insluiten op de bestaande die op de beting / sleeppaal lag. door de snelheid waar wij mee losschoten en er totaal geen communicatie naar de stuurhut mogelijk was, ( we zagen elkaar geeneens ), knap de sleepeindje en zuisde op een voet na langs m'n tank.........
Gelukkig bleef het langste einde bij het casco achter. Had de "runner" ook wat te doen. Een langer en dikker touw haalde ik voor gaats, legde het ene eind om de beting en haalde een gedeelte om de verstaging heen naar b.b. voorschip. De vogel aan boord van het casco toe geschreeuwd dat hij maar een kans kreeg om het touw op te vangen. Hierbij keek ik hem zo vriendelijk aan, dat hij hem wel zwemmend op wilde halen..........
De truc slaagde om het touw over te krijgen en na een paar hardgrondige krachttermen wist ik de schat te overtuigen dat het touw wel even vastgezet moest worden.
Met een aanloop stoomden we het touw strak. Het was alles of niets. Het casco zat n.l. wel zo'n 1,5 d.m. uit z'n vlot. Ook deze truc slaagde en het zooite kwam los. Nadat we de vaart uit het casco hadden te laten lopen, hebben we hem opzij genomen en zijn de voorhaven van de Stevinsluis in gescharreld. In de sluis bedankte "onze man op het casco" ons uitgebreid. Hij vond ons helden.Wij meenden alleen maar dat we erg stom geweest waren om ons voor dit karretje te laten spannen.
De aap kwam toen ook uit de mouw; ze zagen het op het IJsselmeer totaal niet meer zitten. Ja, ja, toch een andere storie dan "we kunnen hem niet in de geul houden. Uiteindelijk hebben we hem in de haven van Den Oever afgemeerd. Het had toen geen zin meer om nog verder te gaan. Beter de volgende dag met het tij onder de kont naar Den Helder.
Dat hebben we dan ook gedaan. De "crew" was uitgebreid met 2 man extra waaronder de eigenaar. Ik heb 'm nog wel gevraagd hoe hij zich voelde als hij met 20 a 30 passagiers het water opging en daar ook de verantwoordelijkheid voor had. Hij vond dat een heel andere zaak.
Hij had zelfs nog niets geleerd daar hij meende dat we met het casco opzij het Wad wel opkonden. Met een "eindeloos geduld" hebben we hem weten te overtuigen dat wij GEEN schade wilden oplopen.
Maar ja, als je hem in de sluis te Den Helder ook nog voor moet kauwen dat hij een meereindje ook als wrijfhout kan gebruiken als je geen wrijfhouten aan boord hebt, komt er m.i.z. toch kleur aan...............
Toch hebben we ons, tussen de bedrijven door, letterlijk de tranen gelachen. Want slap zeuren en galgenhumor staat Jan Kaas op het lijf geschreven...........
Er valt over dit gebeuren, met al z'n randverschijnselen nog wel h.e.e.a. te vertellen, maar ik duik er nu in.

Een goede nachtrust, m.v.g. Roy

p.s. het kottertje waar we zelf mee op stap waren geniet landelijke bekendheid uit de serie Klootwijk aan Zee van de RVU, nu bijna 2 jaar geleden.

Pracht verhaal Roy,
je maakt wat mee op het water, ik denk dat voor de sluismeesters ook weer een geweldig seizoen aan gaat breken als de pleziervaart weer in beweging komt, sommigge uitgezonderd natuurlijk.
Ik sta wel eens versteld te kijken hoe dat ze met zijn allen op de sluis aan vliegen, en heel de fam op het voordek staat met alles in de hand wat er ligt en nog gaat het mis, en als ze dan de kop vast hebben dan gaat dat kontje bijdraaien ook nog mis omdat het roertje verkeerd staat.
Ik zou die verhalen wel eens willen lezen, kom op sluismeesters!!

Groeten, Henry

Na dat verhaal van Roy gelezen te hebben schiet mij weer wat te binnen.

ca 1990 de nieuwe brug in Arnhem was nog net niet geopend.

Ik deet af en toe een reisje met een schip van Enschede naar Belgie met een speciale lading van Holland signaal, de eigenaar van dat schip (zonder namen te noemen) kwam van de chartervaart en had weinig ervaring en geen papieren, maar zo eigenwijs als dikke .....t.
Toen wij in de retoer vaart naar Enschede net voorbij de spoorbrug van Zutphen waren ging ik naar beneden om mijn tasje te pakken om op sluis Eefde aan wal te stappen, dat stukkie naar Enschede kon die zelf wel.
Door het keukenraampje zag ik dat hij wel op een vreemde manier langs de oever voer, ik als de mieter naar boven en zag direct wat er aan de hand was en greep het roer uit zijn handen om te redden wat er te redden was, na een flink schamschot van een opvarend leeg schip.
Wat is er gebeurd, Hij in de afvaart leeg, twee lege in de opvaart, een goede wal een verkeerde wal op ongeveer gelijke hoogte, er stond geen zij wind dus ruimte genoeg.
Maar hij kon de situatie niet goed overzien (bocht over s.b.) en wilde mij niet altijd roepen heeft die knuppel het blauwe bord half uitgezet zodat de opvaart mocht beslissen welke kant zij wilde passeren, dus de opvaart verkeerde wal ging naar goede wal om aanvaring te voorkomen en hij probeerde tussen de opvaart en de kribben door te knallen.
Maar door tijdig in te grijpen en het goed reageren van de opvaart is de schade beperkt gebleven tot wat kale plekken aan de zijkant.
Gaf hij mij de schuld dat ik hem afgelijd had doordat ik in de keuken (onder aan de trap) aan het rommelen was.
Ik heb hem een beste sneer gegeven, ben in Eefde van boord gestapt en heb hem nog nageroepen mij nooit meer te bellen.

Groeten, Henry

Sja, je maakt wat mee in de vaart....en wat zitten er knuppels bij!
Maar het zijn wel weer vermakelijke stukjes om te lezen!
Immers, geen mooier vermaak dan leed-vermaak.